Scroll down for the English version

Na een lange tijd inactiviteit van m’n blog, tijd voor nog eens een berichtje, in de vorm van een tutorial. Ditmaal voor een probleem waar ik ook al een tijdje mee zit, en veel users mee zitten: de trage startup van Ubuntu Linux 7.10. En niet alleen de trage startup: je krijgt gewoon 3 minuten een zwart scherm te zien, waarna je kan inloggen. Probleem!

Hoe laat ik Ubuntu 7.10 sneller opstarten?

Het is eigenlijk vrij simpel. Volg volgende procedure:

1. Open een terminal
2. Typ in het terminal venster: sudo gedit /etc/usplash.conf
3. gEdit zal opstarten, met het bestand /etc/usplash.conf erin. Pas nu volgende waarden aan:
   

   xres=xxxx
   yres=xxxx

   Je vult hier de waarden in van je schermresolutie binnen Ubuntu, waarbij xres de breedte is, en yres de hoogte (bv. 1024 en 768)
   Let op: je moet zeker zijn dat je je scherm kan weergeven in deze resolutie! Als je zeker wil zijn dat er niets mis gaat, geef hier dan 800 en 600 in!

4. Opslaan en sluiten
5. In je terminal venster typ je dan nog: sudo update-initramfs -u -k `uname -r`
6. Reboot

Wat is er nu eigenlijk aan de hand?

Wel, Ubuntu zoekt in het begin naar een resolutie voor het splash-screen, en vindt die niet (je zal gemerkt hebben dat jij normaal je weergave niet kan doen in de resolutie die in het bestand stond). Wat je nu net gedaan hebt, is de resolutie aangepast zodat het wel kan weergegeven worden.

Het tweede commando is het hergenereren van de opstartopties. Dat kan overigens eventjes duren!

Dit probleem kwam toch niet voor bij Ubuntu 7.04 (Feisty Fawn)?

Dat klopt, en daar is een heel simpele verklaring voor: het splashscreen kwam daar in een arbitraire resolutie op je scherm (iets in de aard van 800×600), en gezien dat eigenlijk nooit een probleem levert voor enig pc van de afgelopen 10 jaar, heb je dat ook niet gemerkt.

Bij de 7.10-release hebben ze geopteerd voor het instellen van je resolutie, zodat er meer tekst op je scherm kan. Maar met een bug tot gevolg …

English Version

This time, I’m writing a tutorial for a bug in Ubuntu Linux 7.10 which is bothering me for a long time now. When I boot up my computer, I see a black screen for about 3 minutes, after which I get the logon-screen. After some Google’ing, I noticed that a lot of users had this bug. Now: how to start up Ubuntu 7.10 faster, and how to get something other than the black screen?

How to boot up Ubuntu 7.10 faster?

It’s actually quite simple. Follow the following procedure:

1. Open a terminal
2. Typ in the terminal: sudo gedit /etc/usplash.conf
3. gEdit will open, containing the file /etc/usplash.conf . Adjust these values:
   

   xres=xxxx
   yres=xxxx

   You have to enter the startup resolution, preferrably your current screen resolution, where xres is the width and yres is the height (i.e. 1024 and 768)
   Be advised: you have to be able to display in this resolution! If you want to be absolutely sure nothing goes wrong, use 800 and 600 here!

4. Save and close.
5. Typ in your terminal: sudo update-initramfs -u -k `uname -r`
6. Reboot

What’s going on?

Well, at startup, Ubuntu wants to display the splash-screen in the resolution which was stipulated in the file you just edited – and that’s not possible. But the OS will keep trying for a few minutes, and then give up; at which point you continue your boot. So, what you just did, was adapting your startup resolution.

The second command regenerates the startup options. Which can take a while, by the way!

This problem didn’t occur in Ubuntu 7.04 (Feisty Fawn)?

That’s right, and it has a very simple explanation: the splashscreen was show in an arbitrary resolution (something like 800×600), and since this isn’t a problematic resolution for computer of the last 10 years, you probably didn’t notice.

The 7.10 was coded with a variable startup resolution, mostly to get more text on your screen, and to make it look a bit better – but nobody knew they were creating a startup bug…

Prachtige clipjes, daar heb ik altijd een plaatsje voor op m’n blog. Een clipje dat hier eigenlijk al lang had moeten staan, was het clipje van Sick Puppies, van het liedje All The Same, met de Free-Hugs-guy. Hoe is deze clip gemaakt? Wel, de bassiste van de groep, Emma Anzai, heeft deze kerel (die overigens écht bestaat, en dit écht doet) een tijdje gevolgd met een camera in de hand, gewoon om er een video van te maken. Later hebben ze er de muziek van hun band op geplakt, en het clipje op YouTube gezet, waar het een massaal succes was. Op moment van schrijven zitten ze al over de 16.000.000 views, waarmee het meteen een van de meest bekeken clipjes is op de videowebsite.

Overigens, pour la petite histoire: je ziet op een bepaald moment dat de politie ingrijpt. Dit was om een of andere domme regel dat als iemand gewond zou raken bij het knuffelen van de man, de stad een fikse schadevergoeding zou moeten betalen. Wij vinden dat natuurlijk belachelijk, maar gezien het rechtssysteem in Amerika eigenlijk op gene zak trekt, en je daar dus daadwerkelijk voor naar de rechtbank kan trekken, moesten ze dus iets doen. Hij (Free-Hugs-guy; ik heb zijn echte naam overigens ergens gelezen, maar ben die natuurlijk alweer lang vergeten) kon kiezen: ofwel stopte hij met gratis knuffels uit te delen, ofwel moest hij een belachelijk hoge som betalen (het ging echt in de duizenden dollars). Wat hebben ze vervolgens gedaan? Een petitie gestart, en 10.000 handtekeningen in no time verzameld. En dat is dus wat je ziet.

Een sterk staaltje mensenliefde, als je het mij vraagt.

Dit is overigens niet het originele clipje, maar het clipje dat door een andere gebruiker is geüpload (ik heb het ditmaal zelf niet gedaan). Het originele clipje wou niet starten bij mij, dus jah …

Op deze Vlaamse “nationale” feestdag, zou ik toch graag eens een balonnetje oplaten. Naast zovele andere zaken, ben ik nogal een grote criticus van het algemeen gangbare Vlaamse beleid, en zeker het separatisme dat daarmee gepaard gaat. Het is namelijk zo dat ik persoonlijk er allerminst van overtuigd ben dat Vlaanderen apart de beste manier is om vooruit te gaan. Laat mij op voorhand eventjes uitleggen waarom ik dat vind.

(1) Economische teloorgang

Wij dénken altijd dat Vlaanderen economisch zo geweldig sterk staat, maar dat zou wel eens zeer snel kunnen kantelen, en het separatisme zal alleen als hefboom fungeren. Waarom zou dat kunnen kantelen? Wel, wij halen onze rijkdom uit het feit dat we op de zogehete “economische banaan” liggen. Dat is een gebied, bestaande uit West-Duitsland, België, Oost-Frankrijk en Noord-Italië, dat infeite heel Europa logistiek bevoorraadt. Echter, de laatste tijd zijn er nogal wat landen bijgekomen in het oosten van Europa, zodat de banaan meer en meer naar het oosten begint te schuiven. Dat wil niet zeggen dat we morgen failliet zijn natuurlijk, maar dat wil wel zeggen dat wij het beste moeten blijven aanbieden willen we onszelf niet buiten strijd zetten.
En dat is net waar het separatisme een hefboom zal spelen. Het is namelijk zo dat 1 van de basisregels in internationale investeringspolitiek is dat je NIET investeert in onstabiele regio’s. Bedenk eens het volgende: een afscheiding van Vlaanderen is ongrondwettelijk op federaal vlak, hoe je het ook draait of keert. Dat wil dus zeggen dat er een coupe moet gebeuren, die meteen een soort van fall-out heeft in termen van een onstabiele regio waar alles opnieuw moet georganiseerd worden (een strict Vlaamse wetgeving bv. hebben we nog niet echt, en hoe zit het met beslissingen die op federaal vlak genomen zijn? Of met beslissingen van Belgische rechtbanken? Zijn die nog geldig? …). Dat wil dus zeggen: investeerders gaan zeker niet als eerste naar Vlaanderen blijven kijken. En gezien de logistieke banaan naar het Oosten gaat, waar denk je dat ze terecht gaan komen? Juist ja, het Rijn-Ruhrgebied. Oftewel: in Duitsland. Daarnaast gaan we ons ook buiten Europa zetten, wat meteen betekent dat we alle voordelen van een eengemaakt Europa gaan verliezen: geen open grenzen meer, geen gemakkelijke goederenuitwisseling, … Het betekent concreet dat plots alles massaal duurder gaat worden, en de munt (welke dat ook zij) stevig zal devalueren. En denk je werkelijk dat Europa zo snel een land, dat een actie ondernomen heeft dat totaal haaks staat op alles waar Europa voor staat, zo snel terug gaat omarmen?
En nog een punt dat ik vergeten was: Brussel. Brussel is hét administratief centrum van Europa en van ons land op dit moment. Maar Brussel gaat in geen geval zich willen aansluiten bij Vlaanderen (in alle eerlijkheid, dat zou ook een zéér domme beslissing zijn). Dus, Brussel moet je er ook afsnijden.

Conclusie: economisch gezien tekenen we sowieso ons doodsvonnis.

(2) Kostprijs van de regio’s

Het heeft op zich niets te maken met de afscheiding, maar wel met de huidige voorbode ervan. Telkens opnieuw zie ik nazisten (Vlaams Belang, red.) en ander gespuis met die volksvreemde Vlaamse Leeuw wapperen terwijl ze slogans uiten als “België Barst!” en “Vlaanderen apart!”. Het enige waar de huidige politieke cultuur in België over kan praten, is de “staatshervorming”. En terwijl natuurlijk heel Vlaamsgezind Vlaanderen als 1 man erachter staat, weet natuurlijk slechts 2% van de bevolking waar ze over spreken als het gaat over “de staatshervorming”. De rest hoort het gewoon, en denkt dat het een “faux pas” is om er niet mee akkoord te gaan.
Maar hebt u zich al eens afgevraagd hoeveel de Vlaamse regering ons eigenlijk kost? Ik ben het eens gaan opzoeken, gezien de cijfers daarvan publiek moeten gemaakt worden, en ik kwam op het volgende document uit (na zéér lang Google’n): de begroting van het Vlaams Parlement van het jaar 2005. Een quote:

(3) Vlaanderen wordt gepromoot door mensen zonder toekomstvisie

Het enige dat een echte separatist te vertellen heeft, is dat Vlaanderen apart moet. Is er echter een lange termijnvisie? Neen, daarin is elke politieker hetzelfde, eender welke taal hij of zij spreekt: een visie is maar voor 4 tot 6 jaar (afhankelijk van aan welke verkiezingen hij of zij deelneemt). Vlaanderen barst? Politiekers zeggen ongetwijfeld van ja, maar wellicht slechts voor 4 jaar, en als zij met hun handen in de kas mogen zitten.

Er zijn zo van die liedjes in de hitparade die in je hoofd blijven
hangen, of je nu wil of niet. Ik weet dat het ondertussen al een “oud”
nummertje is (naar hedendaagse normen), maar toch blijft het nog steeds
geweldig hangen als ze het nog eens spelen op de radio. Welk nummertje?
Gym Class Heroes – Cupid’s Chokehold (dat de meeste misschien kennen
als “Take A Look At My Girlfriend”). Gezien het zo’n aanstekelijk
nummertje is, dacht ik van het clipje te posten hierzo, op m’n blog. Ik
ben niet geheel zeker of het wel het origineel is, maar ik vermoed van
wel, gezien de kwaliteit van het acteer- en montagewerk — and if it’s
not, dan heeft iemand anders verdomd goed werk geleverd, want het is
een hilarisch clipje dat ideaal bij het nummer past Enjoy!

SABAM is zo 1 van die verenigingen waar ik van overtuigd ben dat België beter kwijt dan rijk is. Voor wie geen idee heeft over welk culinair hoogstandje ik nu weer spreek: SABAM is de Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers (dixit http://www.sabam.be/website/nl/001001.htm). De reden voor dit berichtje, is het volgende nieuwsartikel:

Tiscali moet illegaal downloaden stoppen

De internetprovider Tiscali moet technische maatregelen nemen opdat zijn klanten niet meer illegaal muziek kunnen downloaden via p2p-netwerken. Hij krijgt daarvoor zes maanden de tijd. De rechtszaak was aangespannen door Sabam, de vereniging die de auteursrechten van Belgische muzikanten beheert. Sabam had Tiscali, dat ondertussen is overgenomen door Scarlet, voor de rechter gedaagd omdat zijn klanten illegaal muziek downloadden via peer-to-peer-netwerken als Bittorrent.

Sabam meent dat het vonnis een belangrijk precedent kan zijn.

(Bron: De Standaard)

Zij heeft tot doel het innen en verdelen, administreren en beheren (in de ruimste zin van het woord) van alle auteursrechten in België en in de andere landen waar wederkerigheidsovereenkomsten zijn gesloten (met onze zusterverenigingen, dat wil zeggen met de andere collectieve beheersverenigingen in de wereld).

SABAM is een collectieve beheersvereniging en, voor alle duidelijkheid, een privé-bedrijf.
Ze is dus geen ministerie of een semi-overheidsbedrijf.

U leest het goed: een privé-bedrijf. Dit zijn dus mensen die gewoon simpelweg elk evenement dat muziek brengt, chanteren en zwartmaken tot ze op hun knieën zitten, en hun het bedrag storten. De vergelijking met maffia lijkt me dan niet erg ver, gezien ze eigenlijk geen wettelijke noch juridische authoriteit hebben whatsoever, maar wel duizenden euro’s per jaar binnenrijven van mensen die hun betalen voor “bescherming”. Zet daar nog een aggressieve, kalende Italiaanse Amerikaan bij, en het plaatje is compleet. Een bespottelijke praktijk, en dat allemaal in de naam van eerlijk muziek brengen. Hah!

Nu, het ergste van alles is wel het volgende: bij het Google’n naar wat extra informatie over SABAM, kwam ik op dit artikel uit. Daaruit blijkt dus dat artiesten zélf, ook als ze niet zijn aangesloten bij SABAM, een som geld moeten afdragen aan deze maffiosi, enkel omdat ze muziek brengen. Ja, het mag allemaal best hun eigen muziek zijn, betalen zullen ze. Het gaat zelfs verder: je aansluiten kost geld, maar dikwijls krijg je er geen enkele cent voor terug. Wat zelfs nog erger is: ook al verkies je zelf om je muziek via een website te verdelen zónder daarvoor de bezoekers een arm af te draaien, toch ben je illegaal bezig. Tenzij je, op z’n Belgisch, naar allerlei omwegjes zoekt doorheen het juridisch kluwen, om dan toch muziek te kunnen aanbieden. Say what?

Het enige wat ik hieruit kan besluiten, is dus dat we hier te maken hebben met een groepje van regelrechte maffiosi. Onder hun terreurbeleid, dat op geen enkele manier federale of gewestelijke authoriteit draagt, is er gewoon simpelweg geen vrijheid meer van muziek. Als je muziek zal willen luisteren, zal je dokken. En het schuift allemaal lekker in hun eigen zakken. Het grappigste van alles vind ik zelfs dat ze gewoon “muziek” vertegenwoordigen, en niet, zoals ze zelf zeggen, hun leden. En daarom kunnen ze je dus allerlei dingen aansmeren. Why aren’t people fighting these guys?

Om gewoon SABAM wat pissig te maken, hier is een klein tipje voor mensen die een evenement willen organiseren, en plots SABAM op controle krijgen: gezien ze niet zomaar over een bevelschrift beschikken, moeten ze vragen om je eigendom te betreden. Dat wil zeggen dat ze inkomgeld moeten betalen. Wat zou het toch jammer zijn als je inkom plots 10000€ zou bedragen hé? En jawel, ze móeten het betalen. En zelfs àls ze binnen zijn, mogen ze niet zomaar achter de installatie of toog of whatever in: jij moet hun daar formeel toestemming voor geven, anders hebben ze niets te maken. Waarschijnlijk zullen ze dreigen met allerhande zaken, maar ze kunnen gewoon niets hard maken gezien jij volledig in je recht ben. De enige manier om je dan te dwingen om hun toch volledige toegang te verschaffen, is met een gerechterlijk huiszoekingsbevel. En dat krijg je alleen maar van een onderzoeksrechter, én wanneer deze een verdomd goede reden heeft om dit uit te schrijven – je mag niet zomaar een huiszoekingsbevel uitschrijven. Dat wil dus zeggen dat je méér dan tijd genoeg hebt om je volledig uit de voeten te maken, of om hun zelfs niet meer te zien. Aardig, toch?

Weg met die rommel! Awoe SABAM!

Hé wacht, ik moet toch niet betalen voor dat logo’tje hé? Anyway, ik zal het zeker niet doen, up yours SABAM!

Na mijn “rant” van deze middag (dat moet ook eens kunnen), vond ik dat het weer tijd was om eens een grappige noot in te zetten. En dat wel met een nieuwe ontdekking van mezelf: Bill Hicks. Bill Hicks is was een Amerikaanse stand-up comedian van dezelfde generatie als Jerry Seinfeld en Jay Leno (hij heeft zelfs op dezelfde plaatsen opgetreden dan de twee vorige heren). Hij staat stond nogal bekend als een controversieel figuur, die nogal hard kan kon uithalen naar bepaalde groepen/ideëen/… Het is ooit zelfs zo ver gekomen dat 2 Vietnam-veteranen hem na een zaalshow opzochten, en zijn been en een rib bij hem braken. Maar toch, soms is het best grappig wat de man staat stond te vertellen. Ik heb twee filmpjes van hem hier gezet, die ik gevonden heb via een andere weblog – waar meteen bewezen wordt dat extreme denkers absoluut geen gevoel voor humor hebben (ze nemen hem nogal serieus). Maar ach. Het blijft wel grappig.

Bill Hicks over marketeers

Bill Hicks over fundamentalistische christenen

]]> http://bodifar.wordpress.com/2007/07/02/domheid-alom-op-kenjeditbe/feed/ 3 Gerre