SABAM is zo 1 van die verenigingen waar ik van overtuigd ben dat België beter kwijt dan rijk is. Voor wie geen idee heeft over welk culinair hoogstandje ik nu weer spreek: SABAM is de Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers (dixit http://www.sabam.be/website/nl/001001.htm). De reden voor dit berichtje, is het volgende nieuwsartikel:
Tiscali moet illegaal downloaden stoppen
De internetprovider Tiscali moet technische maatregelen nemen opdat zijn klanten niet meer illegaal muziek kunnen downloaden via p2p-netwerken. Hij krijgt daarvoor zes maanden de tijd. De rechtszaak was aangespannen door Sabam, de vereniging die de auteursrechten van Belgische muzikanten beheert. Sabam had Tiscali, dat ondertussen is overgenomen door Scarlet, voor de rechter gedaagd omdat zijn klanten illegaal muziek downloadden via peer-to-peer-netwerken als Bittorrent.
Sabam meent dat het vonnis een belangrijk precedent kan zijn.
(Bron: De Standaard)
Nu, ik ben al jaren een fervent tegenstander van SABAM in al zijn vormen. Niet omdat ik het principe op zich niet steun, wel omdat de vereniging gewoon pure maffia is. Eventjes nog een quote van de website die ik hierboven gelinkt heb:
Zij heeft tot doel het innen en verdelen, administreren en beheren (in de ruimste zin van het woord) van alle auteursrechten in België en in de andere landen waar wederkerigheidsovereenkomsten zijn gesloten (met onze zusterverenigingen, dat wil zeggen met de andere collectieve beheersverenigingen in de wereld).
SABAM is een collectieve beheersvereniging en, voor alle duidelijkheid, een privé-bedrijf.
Ze is dus geen ministerie of een semi-overheidsbedrijf.
U leest het goed: een privé-bedrijf. Dit zijn dus mensen die gewoon simpelweg elk evenement dat muziek brengt, chanteren en zwartmaken tot ze op hun knieën zitten, en hun het bedrag storten. De vergelijking met maffia lijkt me dan niet erg ver, gezien ze eigenlijk geen wettelijke noch juridische authoriteit hebben whatsoever, maar wel duizenden euro’s per jaar binnenrijven van mensen die hun betalen voor “bescherming”. Zet daar nog een aggressieve, kalende Italiaanse Amerikaan bij, en het plaatje is compleet. Een bespottelijke praktijk, en dat allemaal in de naam van eerlijk muziek brengen. Hah!
Nu, het ergste van alles is wel het volgende: bij het Google’n naar wat extra informatie over SABAM, kwam ik op dit artikel uit. Daaruit blijkt dus dat artiesten zélf, ook als ze niet zijn aangesloten bij SABAM, een som geld moeten afdragen aan deze maffiosi, enkel omdat ze muziek brengen. Ja, het mag allemaal best hun eigen muziek zijn, betalen zullen ze. Het gaat zelfs verder: je aansluiten kost geld, maar dikwijls krijg je er geen enkele cent voor terug. Wat zelfs nog erger is: ook al verkies je zelf om je muziek via een website te verdelen zónder daarvoor de bezoekers een arm af te draaien, toch ben je illegaal bezig. Tenzij je, op z’n Belgisch, naar allerlei omwegjes zoekt doorheen het juridisch kluwen, om dan toch muziek te kunnen aanbieden. Say what?
Het enige wat ik hieruit kan besluiten, is dus dat we hier te maken hebben met een groepje van regelrechte maffiosi. Onder hun terreurbeleid, dat op geen enkele manier federale of gewestelijke authoriteit draagt, is er gewoon simpelweg geen vrijheid meer van muziek. Als je muziek zal willen luisteren, zal je dokken. En het schuift allemaal lekker in hun eigen zakken. Het grappigste van alles vind ik zelfs dat ze gewoon “muziek” vertegenwoordigen, en niet, zoals ze zelf zeggen, hun leden. En daarom kunnen ze je dus allerlei dingen aansmeren. Why aren’t people fighting these guys?
Om gewoon SABAM wat pissig te maken, hier is een klein tipje voor mensen die een evenement willen organiseren, en plots SABAM op controle krijgen: gezien ze niet zomaar over een bevelschrift beschikken, moeten ze vragen om je eigendom te betreden. Dat wil zeggen dat ze inkomgeld moeten betalen. Wat zou het toch jammer zijn als je inkom plots 10000€ zou bedragen hé? En jawel, ze móeten het betalen. En zelfs àls ze binnen zijn, mogen ze niet zomaar achter de installatie of toog of whatever in: jij moet hun daar formeel toestemming voor geven, anders hebben ze niets te maken. Waarschijnlijk zullen ze dreigen met allerhande zaken, maar ze kunnen gewoon niets hard maken gezien jij volledig in je recht ben. De enige manier om je dan te dwingen om hun toch volledige toegang te verschaffen, is met een gerechterlijk huiszoekingsbevel. En dat krijg je alleen maar van een onderzoeksrechter, én wanneer deze een verdomd goede reden heeft om dit uit te schrijven - je mag niet zomaar een huiszoekingsbevel uitschrijven. Dat wil dus zeggen dat je méér dan tijd genoeg hebt om je volledig uit de voeten te maken, of om hun zelfs niet meer te zien. Aardig, toch?
Weg met die rommel! Awoe SABAM!
Hé wacht, ik moet toch niet betalen voor dat logo’tje hé? Anyway, ik zal het zeker niet doen, up yours SABAM!


